اسيران آنان كشته نمىشوند ، همچنانكه امير مؤمنان ( ع ) در جنگ جمل فرمود : « كسى حق ندارد ، اسيرى را بكشد . » « 1 » همچنين جايز نيست اموالى كه به ميدان جنگ نياورده اند ، به غنيمت برد . « 2 » ولى در صفين به علت باقى ماندن فرمانده آنها اجازه كشتن آنان را داد . « 3 » از ديگر احكام اسيران جنگى آن است كه طعام دادن و سيراب كردن آنان واجب است ، هر چند قصد كشتن آنان را داشته باشند . كشتن اسيران از طريق شكنجه و يا گرسنگى كراهت دارد . « 4 » امام صادق ( ع ) پيرامون آيهء شريفه : « وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً و يَتيماً وَاسيراً » « 5 » فرمود : « الْاسيرُ يُطْعَمُ وَ انْ كانَ تُقَدِّمُ لِلْقَتْلِ » « 6 » به اسير بايد طعام داد ، هر چند براى كشتن مهيا شده باشد . درباره اسيران جنگ بدر چنين نوشته‌اند : 1 - بيشتر اسيران بدر به گفته يعقوبى 68 نفرشان سربها ( فديه ) دادند و آزاد شدند عباس‌بن عبدالمطلب عموى پيامبر ( ص ) كه جزء اسيران‌بود ، اظهار نادارىكرد . رسول خدا ( ص ) فرمود : مالى كه نزد ام‌ّالفضل ( همسر عباس ) امانت گذاشتى چطور شد ( او گفت : گواهى مىدهم كه تو پيامبرخدايى ، به خدا قسم جز من و او كسى از اين امراطلاعى نداشت سپس سربهاى خود و دو برادر زاده و هم پيمان آن دو را نيز پرداخت كرد و همگى آزاد شدند . 2 - گردن دو نفر از اسيران به دستور پيامبر زده شد . 3 - مقدار سربها [ فديه ] از هزار درهم تا چهار هزار درهم بود پيامبر ( ص ) به كسانى كه نمىتوانستند ، حداقل را پرداخت كنند ، فرمود : هر كدام از شما كه ده نفر از فرزندان

--> ( 1 ) - الاسير فى الاسلام ، آية ا . . . احمدى ميانجى ، ص 162 . ( 2 ) - شرايع الاسلام ، ج 1 ، ص 336 . ( 3 ) - وسايل الشيعه ، ج 1 ، ص 54 . ( 4 ) - شرايع الاسلام ، ج 1 ، ص 318 . ( 5 ) - غذا را بخاطر دوستى خدا به مستمند و يتيم و اسير مىدهند ( دهر ( 76 ) ، آيهء 8 ) . ( 6 ) - وسايل الشيعه ، ج 11 ، ص 69 .